بیماریهای خودایمنی به شرایطی اطلاق میشود که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای خودی حمله میکند. این بیماریها میتوانند بر روی هر بخشی از بدن تأثیر بگذارند و شامل انواع مختلفی از اختلالات هستند. برای تشخیص بیماریهای خودایمنی، مجموعهای از آزمایشات مختلف انجام میشود. در زیر به مهمترین آزمایشات و روشهای تشخیصی مربوط به بیماریهای خودایمنی اشاره میشود:
Antinuclear Antibodies (ANA)
Antineutrophil Cytoplasmic Antibodies (ANCA)
Anti-Double Stranded DNA (anti-dsDNA)
Anticentromere Antibodies (ACA)
Antihistone Antibodies
Cyclic Citrullinated Peptide Antibodies (CCP)
Extractable Nuclear Antigen Antibodies (e.g., anti-SS-A (Ro) and anti-SS-B (La), anti-RNP, anti-Jo-1, anti-Sm, Scl-70)
Rheumatoid Factor (RF)
Organ-specific autoantibodies
Clotting (coagulation) system
Cardiolipin Antibodies
Beta-2 Glycoprotein 1 Antibodies
Antiphospholipid Antibodies (APA)
Lupus anticoagulants (LA)
Endocrine/metabolic system
Islet Autoantibodies in Diabetes
Gastrointestinal tract
Anti-Tissue Transglutaminase (anti-tTG) and Anti-Gliadin Antibodies (AGA)
Intrinsic Factor Antibodies
Parietal Cell Antibodies
Thyroid
Thyroid Autoantibodies (e.g., anti-TPO, TSH receptor antibodies)
Liver
Smooth Muscle Antibodies (SMA) and F-actin Antibody
Antimitochondrial Antibodies (AMA) and AMA M2
Liver Kidney Microsome Type 1 Antibodies (anti-LKM-1)
Kidney
Anti-Glomerular Basement Membrane (GBM)
Muscles
Acetylcholine Receptor (AChR) Antibodies
Powered by Froala Editor